Bad Love...ผู้ชายเลว!!![01]
posted on 19 Dec 2011 01:15 by doraaungBAD LOVE…..ผู้ชายเลว {…ฉันผิดอะไร…}
“มึงรอเชี่ยอะไรอยู่วะ ก็ลงมือเลยดิ”ชายหนุ่มที่กำลังจับแขนผู้ชายหน้าสวยคนหนึ่งที่นอนสลบอยู่พูดขึ้น
“เออดิ รอทำห่า กูถือกล้องจนเมื่อยแล้วนะเว๊ย”ผู้ชายอีกคนที่ถือกล้องอยู่พูดขึ้นอย่างเซ็งๆ
“กูก็รอให้ไอ้หน้าสวยมันตื่นไง”ชายหนุ่มอีกคนที่ยืนมองร่างเปลือยของชายหน้าสวยอยู่แสยะยิ้มเล็กน้อย
“รอทำห่าอะไรวะ แมร่ง เดี๋ยวมันก็ได้แหกปากร้อง”
“แบบนั้นแหละที่กูต้องการ ไอ้เชี่ยซีวอนมันจะได้คลั่งจนอกแตกตาย”
“สัดโรคจิตนะมึง”คนที่จับมืออยู่พูดขึ้น
“หรือมึงไม่คิดแบบกู”
“กูคิด”
“อื้อ”สักพักชายหน้าสวยก็เริ่มขยับตัวหลังจากที่โดนชายหนุ่มสามคนชกเข้าที่หน้าท้องจนสลบ
“ตื่นแล้วเว๊ย”คนที่ถือกล้องพูดขึ้นมา แล้วก็ตรวจดูกล้องเพื่อเตรียมความพร้อม
“ตื่นซักทีนะ”เสียงเข้มๆของคนตรงหน้าทำให้คนที่เพิ่งลืมตาตื่นมองอย่างงงๆ แต่ยังไม่ทันที่จะพูดอะไรก็ถูกชายตรงหน้าจูบหนักๆเข้าที่ริมฝีปาก
“อื้อๆๆ”
“ฮ่าๆๆ”ชายหนุ่มถอนจูบออกมาพร้อมกับหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
“ทำเป็นไม่เคยนะมึง คนอย่างมึงอ่า เสร็จไอ้ซีวอนมากี่รอบแล้ว”น้ำใสๆไหลออกมาจากดวงตาของคนที่ถูกจับแขนไว้แน่น
“พวกแกเป็นใครอ่า ซีวอนอะไร ฉันไม่รู้จัก ปล่อยฉันไปเถอะนะ”ชายหนุ่มร้องไห้พูดออกมา
“มาทำเป็นบีบน้ำตานะ กูไม่สงสารมึงหรอก แล้วไม่ต้องมาทำเป็นแบ๊วไม่รู้จักผัวตัวเองเลย”
“ฉันไม่รู้จักจริงๆนะ อย่าทำอะไรฉันเลย ขอร้อง”ชายหนุ่มอ้อนวอนครตรงหน้า เขาหันไปมองหน้าคนที่ถือกล้องอยู่แล้วก็หันไปมองหน้าคนที่จับแขนตัวเอง ก่อนจะหันกลับมามองคนที่เพิ่งเอาจูบแรกชีวิตของตัวเองไป
“ก็บอกว่าไม่รู้จักไง ฮึกๆ”เขาร้องไห้ออกมาอย่างหนัก นั่นยิ่งทำให้ชายหนุ่มรู้สึกดีเข้าไปใหญ่
“มึงถ่ายน้ำตามันให้ชัดๆนะ เอาให้ไอ้ซีวอนเห็นจะๆ”
“เออๆ กูรู้แล้วน่า มึงรีบๆทำเถอะ กูอยากกลับบ้านแล้ว”ชายหนุ่มมาดเข้มที่ยืนถือกล้องอยู่พูดอย่างเซ็งๆ
“ทำ จะทำอะไร อย่านะ ได้โปรดเถอะ ฉันขอร้อง”
“คิมฮีชอล ต่อให้มึงกราบตีนกู ก็ไม่มีประโยชน์”หนุ่มหน้าสวยมองหน้าชายหนุ่มตรงหน้าอย่างอึ้งๆ
“ฮีชอลไหน ฉันไม่รู้จัก ฉันไม่ใช่”
“หุบปาก ถ้ามึงไม่อยากตาย!!!”
“ปล่อยฉันนะไอ้สารเลว ปล่อยฉัน”
“ฮ่าๆๆ มาเล่นสนุกกันหน่อยดีกว่า คิมฮีชอล”แล้วชายหนุ่มก็ลูบไล้ตามร่างกายของคนที่ปฏิเสธว่าตัวเองไม่ใช่ คิมฮีชอล
“เอามือสกปรกของแกออกจากตัวฉันนะ”
“ฮ่าๆ ทำไม มึงจะหวงไว้ให้ผัวตัวเองเหรอ เสียใจ คืนนี้ กูจะทำรอยผัวมึง”แล้วเขาก็จูบปิดปากของหนุ่มหน้าสวยอย่างเร่าร้อนและรุนแรง
“อื้อๆๆ”หนุ่มหน้าสวยพยายามดินแล้วน้ำตาก็ไหลออกมา เขามองหน้าชายหนุ่มอีกสองคนที่มองอยู่ด้วยความสะใจ
“ฮือๆ”
“แค่จูบก็ร้องไห้ซะแล้ว แล้วถ้ามากกว่านี้”ชายหนุ่มพูดพร้อมกับใช้มือจับที่จุดอ่อนของคนที่นอนร้องไห้อยู่
“เฮือก”
“สะดุ้งเลยหรือไง”แล้วเขาก็ก้มหน้าลงไปจูบกับจุดอ่อนไหวอย่างเบาๆ
“อื้อ ปล่อยนะ ฮึกๆ อย่า ได้โปรด ฮือๆๆ”
“อ่า สุดยอดไปเลย เฮ้ย!! จับมันนอนคว่ำ กูไม่ไหวแล้ว”หนุ่มหน้าสวยส่ายหน้าทั้งน้ำตา
“อย่านะ ฉันไม่ใช่ ฮีชอล ปล่อยฉันเถอะ ฮือๆๆ”
“แมร่งสำออยเก่งแบบนี้ไอ้ซีวอนถึงได้หลงนักหลงหนา ผิวก็ขาวเนียน หุ่นก็บาง ตัวก็นิ่ม มึงได้คลั่งตายแน่ไอ้เชี่ยวซีวอน”แล้วหนุ่มหน้าสวยก็อยู่ในท่านอนคว่ำ น้ำตาไหลลงมาไม่หยุด
“เอาให้ชัดๆนะมึง หึ”มือหนาๆจับที่ก้นขาวๆของหนุ่มหน้าสวย อารมณ์ของเขากำลังเดือดพล่าน
“แน่นดีจริงๆเลย”
“อย่า ฉันไม่ใช่ฮีชอล ฮือๆๆ ปล่อยนะ ปล่อย”หนุ่มหน้าสวยร้องไห้อ้อนวอนให้คนที่กำลังจะทำร้ายตัวเองเห็นใจ แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ผล เมื่อชายหนุ่มจับของสำคัญของตัวเองก่อนจะค่อยๆสอดเข้าไปในตัวของหนุ่มหน้าสวย
“อ๊า ฮึกๆ”ชายหนุ่มร้องออกมาอย่างเจ็บปวด น้ำตาที่ไหลมากอยู่แล้วก็ยิ่งไหลเข้าไปใหญ่
“เชี่ย เข้ายากจังวะ”
“ฮือๆๆ อย่านะ อ๊า”หนุ่มหน้าสวยกำมือตัวเองแน่นอย่างทรมาน แต่ก็ไม่ได้ส่งไปให้คนที่กำลังทำร้ายเขาอยู่รับรู้เลย
“อ่า เชี่ย กูมีอารมณ์เฉยเลย อย่างนี้นี่เองไอ้ซีวอนถึงได้รักมันนัก”ชายหนุ่มแสยะยิ้มออกมาก่อนจะกระแทกตัวแรงๆหนึ่งที
“อ๊า จะ…เจ็บ ฮึกๆ”น้ำตาของหนุ่มหน้าสวยยังคงไหลไม่หยุด เขาทำอะไรไม่ได้นอกเสียจากข่มใจ
“แค่นี้มึงเจ็บเหรอ สำออยจริงๆ ผ่านผู้ชายมาเป็นร้อยแล้วยังจะทำเหมือนไม่เคยอีกนะ”แล้วชายหนุ่มก็เริ่มบรรเลงเพลงรักอย่างร้อนแรง
“อ๊า อ๊า อือ ฮึก ฮือๆๆ”หนุ่มหน้าสวยได้แต่กลั้นใจร้องไห้อย่างช่วยไม่ได้
“ฮือๆๆ”
“อ่า สุดยอด อ่า อ่า”ชายหนุ่มที่บรรเลงเพลงรักกำลังได้อารมณ์อย่างเต็มที่ เขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะระเบิดออกมา
“อ่า โอ้ว ว อา~”ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นเมื่อใกล้จะเสร็จภารกิจ
“อื้อๆๆ”โดยไม่สนใจว่าคนที่เขาทำร้ายจะร้องไห้และเสียใจมากมายเพียงใด
“อ้า!!!”ตัวของชายหนุ่มสั่นระริกพอๆกับตัวของหนุ่มหน้าสวย
“เฮ่อๆๆ”เสียงหอบๆดังออกมาก่อนที่เขาจะดึงของตัวเองออกมาจากตัวของหนุ่มหน้าสวย
“มันส์ชิบหาย”เพียงแค่นั้นร่างของหนุ่มหน้าสวยก็ทรุดลงนอนกับพื้นทันที
“ฮือๆๆ”เขาได้แต่นอนกอดตัวเองร้องไห้อย่างเจ็บปวดแล้วก็สลบไป
“เชี่ย นานนักนะมึง”คนที่จับแขนหนุ่มหน้าสวยก็ปล่อยมือออกพร้อมกับลุกขึ้นจ้องหน้าเพื่อนที่ดูเหมือนจะได้ขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดเลยทีเดียว
“ช่วยไม่ได้ หมอนี่แมร่งสุดยอดเลย”
“เสร็จแล้วก็กลับเถอะ”ชายหนุ่มที่เป็นคนถ่ายวีดีโอพูดขึ้นอย่างเซ็งๆ
“มึงหน้าเครียดอีกและ ทำไม นัดสาวไว้หรือไง”
“อื้ม”
“กูว่าแล้ว แล้วเอาไงกับฮีชอลล่ะ”
“อย่างดีสำหรับมัน ก็เอาไปทิ้งไว้ข้างทางแล้วกัน”คนที่เป็นคนทำร้ายพูดขึ้นอย่างไม่แยแส เพื่อนอีกสองคนมองหน้ากัน ก่อนที่คนถ่ายวีดีโอจะเดินเข้าไปหาคนที่นอนสลบอยู่แล้วก็หยิบเสื้อผ้ามาใส่ให้
“มึงจะใส่ให้มันทำเชี่ยอะไรวะ”
“หิมะมันตก อากาศหนาว เอาไปไว้ในที่ที่หลบหิมะได้หน่อยก็แล้วกัน ไม่อยากได้ชื่อว่าฆ่าคนตาย”เขาเงยหน้าขึ้นไปสบตากับเพื่อนสองคน ทั้งสองคนพยักหน้าก่อนที่ชายอีกคนที่ไม่ได้ทำอะไรจะมาช่วยเพื่อนของตัวเอง
“มึงโชคร้ายเองนะอยากเป็นเมียของไอ้ซีวอน ศัตรูของพวกกู”ชายหนุ่มที่ทำร้ายหนุ่มหน้าสวยพูดขึ้นก่อนจะเดินไปรอเพื่อนอยู่ที่รถ
“เชี่ยมึง เลือดออกด้วย สัดเอ๊ย!!”คนที่เป็นคนจับมือพูดขึ้นก่อนจะใส่เสื้อให้กับหนุ่มหน้าสวย
“รีบๆใส่เหอะแมร่ง เดี๋ยวมีใครมาเห็น”แล้วทั้งสองหนุ่มก็พากันแบกหนุ่มหน้าสวยขึ้นรถไป ก่อนที่ทั้งสามคนจะขับไปแถวมหาวิทยาลัยของพวกเขาแล้วก็วางหนุ่มหน้าสวยไว้ที่คณะอักษรที่เป็นคณะของหนุ่มหน้าสวย
“อย่าตายก็พอแล้ว กลับเหอะ เดี๋ยวมีคนมาเห็น”ทั้งสามหนุ่มพยักหน้าก่อนจะพากันขึ้นรถแล้วขับออกไป
“อื้อ”เสียงครางเบาๆของคนที่นอนอยู่บนโต๊ะดังขึ้น เขาค่อยๆลืมตาขึ้นมา
“เฮือก!!!”ก่อนจะสะดุ้งอย่างตกใจเมื่อภาพอันเลวร้ายเหล่านั้นโผล่เข้ามาในสมอง ชายหนุ่มกอดขาตัวเองอย่างหวาดกลัว แล้วน้ำตาก็ได้ไหลลงมาอีก
“ฮือๆๆ”ชายหนุ่มร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวด เจ็บทั้งกายที่ถูกทำร้ายด้วยน้ำมือของคนเลว แล้วก็เจ็บที่ใจ ชายหนุ่มค่อยๆพาตัวเองลุกขึ้นเพื่อจะกลับบ้าน น้ำตายังไหลไม่หยุด แรงที่เดินก็แทบจะไม่มี รองเท้าก็ไม่ได้ใส่ สภาพดูแทบจะไม่ได้ ตามลำตัวก็มีรอบแดงเป็นจ้ำๆ
“ฮึกๆ”หนุ่มหน้าสวยเดินกลับบ้านด้วยตาที่แดงแทบจะเป็นสีเลือด โชคดีที่ผ่านอยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยมากนัก
“ฮึก แอ่กๆ”หนุ่มหน้าสวยร้องไห้แทบขาดจะ แต่มันก็ไม่สามารถลบภาพเลวร้ายเหล่านั้นออกไปจากหัวสมองของเขาได้
คนเลวพวกนั้น ชาตินี้เขาไม่ขอพบเจออีก
ติ๊งหน่อง
เขากดกริ่งหน้าบ้านของตัวเอง แล้วสักพักก็มีน้อยชายสุดที่รักของเขาวิ่งออกมาด้วยรอยยิ้มอย่างเช่นทุกวัน ภาพของน้องชายค่อยๆเลือนหายไป หายไป พร้อมกับขาของเขาที่เริ่มหมดแรงลง แล้วก็
ตุบ!!!
ล้มไปในที่สุด น้องชายที่เห็นก็รีบวิ่งออกมาดูพี่ชายด้วยความเป็นห่วง
“พี่ฮยอนซึง!!!!”
- - - - - - - - - - - - - -
ขอโทษในความไม่สะดวกนะคะ^^
#1 By WoonKwang (118.173.51.139) on 2012-03-08 16:29